MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
TCK’nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E-2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında re’sen uygulanabileceği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Tekerrür hükümleri uygulanan bir mahkûmiyet kararı kesinleştikten sonra, failin yeniden tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektiren bir suç işlemesi durumunda 5275 sayılı Kanunun 108/3.maddesi uyarınca ikinci defa mükerrirlik söz konusu olacaktır. Bu açıklama doğrultusunda, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanan bir mahkumiyet kararı bulunmaması nedeniyle koşulları oluşmadığından anılan Kanun maddesi uyarınca sanığın ikinci defa mükerrirliğine karar verilemeyeceği, ancak sanık hakkında tekerrüre esas mahkumiyet kararı bulunması nedeniyle yalnızca mükerrirliğine hükmedilmesiyle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,
Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin ve 5275 sayılı Kanunun 108/3.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkartılıp, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair kısmın sonuna da “sanığın adli sicil kaydındaki en ağır cezayı içeren Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/64-159 E/K sayılı ilamındaki 28 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 27.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.