MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Ceza vermekten vazgeçilmesine
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümtemyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, 04.12.2012 tarihli dilekçesi ile davaya katılmak istediğini bildiren müşteki ... vekilinin katılma talebi hakkında karar verilmemesi suretiyle CMK'nın 238/3. maddesine aykırı davranıldığından, CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müştekinin davaya katılan, avukatının da katılan vekili sıfatıyla kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, CMK'nın 327. maddesindeki ”hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen kişi sadece kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkum edilir” şeklindeki düzenleme karşısında sanığın kendi kusurundan kaynaklanmayan, yargılama giderlerinden de sorumlu tutulması mümkün olmadığından tebliğnamedeki sanığın yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına yönelik düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığa ceza verilmesine vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu husus, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası hükümden “sanığa ceza verilmesine vazgeçilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.