MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine gör dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
1) Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 17/07/2007 tarih ve 2007/105-174 sayılı kararı ile 5728 sayılı TCK'nın 128. maddesindeki "Yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde yapılan yazılı veya sözlü başvuru, iddia ve savunmalar kapsamında, kişilerle ilgili olarak somut isnadlarda ya da olumsuz değerlendirmelerde bulunulması halinde, ceza verilmez." şeklindeki yasal düzenleme birlikte değerlendirildiğinde; "savunma (veya iddia) amacıyla vaki olan yazı ve sözlerin" hakaret sucları açısından hukuka uygunluk nedenlerinden birisini teşkil eden " hakkın kullanılmasını" oluşturabileceği,
Böyle bir hakkın ihdas edilmesinin amacının, ceza yargılaması bakımından gerçeğin ortaya çıkarılması ve adaletin yerine getirilmesi olduğu,
Bu şekilde, davada taraf olan; davalı, davacı, şahsi davacı, katılan, sanık ve savcının iddianın ve savunmanının gerektiği şekilde yapılabilmesi icin belirli koşullar dahilinde bazı isnadlarda bulunabilecekleri, bunu yaparken de bazen muhataplarını küçük düşürücü ifadeler kullanabilecekleri öngörülmekle, iddia ve savunmanın gerekliliği ile orantılı olmak şartıyla bu şekilde ortaya çıkan eylemlerin hukuka uygun sayılacağından,
Somut olayda; sanığın, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2008/209 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen yargılamanın, 24/09/2012 tarihli duruşması sırasındaki savunması, YCGK'nın 17/07/2007 tarihli içtihadıyla birlikte ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde; iddianemede yer alan sözlerin, savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçlarında hukuka uygunluk nedeni oluşturan hakkın kullanımasına kaldığı ve hakaret suçlarında hukuka uygunluk nedeni oluşturan hakkın kullanılmasına ilişkin YCGK'nın anılan kararında yer alan koşulları taşıdığı gözetilmeden, savunma hakkı kullanılırken ölçülülük koşulunun ihlal edildiği yolundaki isabetsiz değerlendirmeye dayalı gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
2) Uygulamaya göre de;
a) Hükümden sonra TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluklarıyla ilgil Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına iptal kararına göre bu hususun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
b) TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanununun 3. maddesindeki "fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi" çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan gerekçelerle temel cezanın altı sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçelerine uyulmayarak fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı ve sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.