MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Fuhuş
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede:
1- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde,
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından, TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması biçiminde, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak;
a- İddianamede, sanık ...'ün fuhuş suçundan bir kez cezalandırılması talep edilmesine karşın, CMK'nın 226. maddesine göre sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iki kez mahkumiyetine karar verilmesi,
b- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Sanıklar ... ve ... hakkında fuhuş yaptrmak ve aracılık etmek suçundan dolayı yapılan yargılamada sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmiş dairemizce ... hakkındaki mahkumiyet kararı düzeltilerek onama, sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararı ise suç subut bulunarak sanık hakkında tek suçtan dava açılmasına rağmen ek savunma hakkı verilmeden iki suçtan mahkumiyet kararı verilmesi sebebiyle bozulmuştur.
...'ün suçun subutuna ilişkin dairemiz kararına katılmıyorum, şöyle ki;
Diğer sanık ...'ın dava konusu dışındaki çıkar amaçlı suç örgütü kurma, piyasaya sahte para sürme, silah kaçakçılığı ve uyuşturucu madde ticareti yapmasıyla ilgili yapılan soruşturmada yapılan telefon dinlemelerinden ...'ün fuhuş'a aracılık ettiğinden bahisle kamu davası açılmıştır.... Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde fuhuş yaptığını kabul etmiş ancak başka kadınlara aracılık ettiğini kabul etmemiştir. Yargılama aşamasında da suçlamayı kabul etmemiştir. ... ise Cumhuriyet Savcılığı aşamasında...'in ...'da fuhuş yaptırdığını bildiğini kendisinin de...'le bir iki kere birlikte olduğunu, yargılama aşamasında ise cezaevinden çıkınca...in fuhuş yaptırdığını duyunca...in evine gittiği bir gün birlikte esrar içtiklerinden bahsetmiş fuhuştan bahsetmemiştir. Yine yargılama aşamasındaki başka bir ifade de ise arkadaşı ile eğlenmek için...in evine gittiklerini...in yanındaki iki bayanla birlikte olduğunu kendisinin birlikte olduğu bayana 30 TL verdiğini ancak...in bu konuda aracı olmadığını beyan ettiği görülmüştür. Tüm bu deliller değerlendirildiğinde... hakkında iddaname anlatımında "...'ün kendisine gelen müşterileri bir kısmını yanında birlikte yaşadığı bazı kadınlara yönlendirerek fuhuşa aracılık ettiği" şeklinde yer, zaman, mekan bildirilmeden muğlak ifadelerle dava açıldığı, mağdurların belirlenmediği gibi sanığın bu eyleme kaç mağdura karşı ne şekilde işlendiğinde de iddaname anlatımında olmadığı bu anlatımla suçu mağdurun her hangi bir kimse olabileceği, mağduru belirlemeden fuhuş suçundan yargılama yapmanın usule uygun olmadığı ve bazı hallerde çifte yargılamaya sebebiyet verebileceği, fuhuş suçunun genel ahlaka karşı suçları babın'da düzenlenmesine rağmen bu suçun mağdurunun fuhuş yaptırılan kişi kabul edilmiş olması ve her bir mağdur açısından ayrı suç işlendiğinin kabul edilmesi ayrıca mağdurun birden fazla fuhuşa aracılık edilmiş olmasını TCK 43 maddesi gereğince artırım yapılmasının gerektiğinin kabul edilmesi karşısında mağdurun belirli veya en azından belirlenebilir olması gerektiği düşüncesindeyim. Kaldıki dosyamızda telefonun dinlemelerinin yorumundan başkaca ...'ın çelişkili olan ancak sanığı fuhuşa araçılık ettiğine dair itibar edilmeyecek beyanları vardır. Suç tarihi 2009'dur ancak ay ve gün olarak belli değildir. Suç tarihi itibarıyla CMK'nın 135. maddesine göre usulüne uygun fuhuş suçundan da bir dinleme kararı yoktur. Bu sebeplerle sanığın suçu işlediği subut olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği düşüncesindeyim. Ayrıca iddianame anlatımıyla ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında iki ayrı suçtan mahkumiyet kararı verilemeyeceği düşüncesindeyim. Açıkladığım sebeplerle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.