MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakaret, tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1- 06.04.2012 tarihli tutanak ve müşteki polis memurlarının ifadelerinden, sanığın göz altına alınmayıp, polis memurlarınca şikayetçi olarak karakola ifade vermeye götürüldüğünün ve bu sırada hastane ile araç içerisindeki sözlerinin polis memurlarına yönelik olmadığının anlaşıldığı, karakolda sarfettiği sözler ile de karakolda bulunan müşteki polis memurlarına, hemen akabinde de müşteki Cumhuriyet savcısına hakaret ettiği ve tehditte bulunduğu olayda, sanığın müşteki Cumhuriyet savcısı ve polis memurlarına yönelik hareketlerinin aynı yer ve zamanda, aynı suç işleme kararıyla, birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleşmesi nazara alındığında, hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret ve tek bir tehdit fiilini oluşturduğu anlaşılmakla, tek fiille birden çok müştekiye karşı hakaret ve tehdit suçlarını işleyen sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesinde düzenlenmiş bulunan aynı nev’iden fikri içtima hükümleri uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca arttırılması gerekirken, sanığın katılan Cumhuriyet savcısı ...’e yönelik eylemlerinin ayrı, müşteki polis memurlarına yönelik eylemlerinin ise ayrı bağımsız hakaret ve tehdit suçlarını oluşturduğu kabul edilerek ayrı ayrı iki cezaya hükmedilmesi ile yine bu cezalara, eylemlerin değişik zamanlarda birden fazla kez işlenmesi şeklindeki hatalı gerekçeyle ayrıca TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca artırım yapılması,
2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Burhaniye Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/125 Esas, 2006/194 Karar sayılı ilamında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı dikkate alınarak 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesine göre; sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemesi,
3- a) Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” ibaresinin iptaline karar verilmiş, ayrıca aynı bentte yer alan “seçme ve seçilme” ehliyetleri ile ilgili olarak da, hükümlünün, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakılması uygulamasını engelleyici nitelikte iptal kararları verilmiş olması ve doğan boşluk nedeniyle bu hususta yeni bir yasal düzenleme yapılması ihtiyacının ortaya çıkması karşısında, yerel mahkeme hükmünde bu hak ve ehliyetlerden yoksun bırakmaya ilişkin uygulamanın dayanaksız kalması,
b-) TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.