Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 125/1,125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500,00 Türk Lirası ve 1.740,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2015 tarihli ve 2014/503 esas, 2015/271 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28/01/2016 gün ve 2015/424559 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.
İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait işyerinde işçi olarak çalıştığı, işe geç gelmesi üzerine katılan ile aralarında çıkan tartışma üzerine sanığın “Sinkaf ederim, seni de, işini de, ben çalışmıyorum.” şeklindeki sözlerinin bir bütün halinde hakaret suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın hem hakaret hem de basit tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
IV- Sonuç ve Karar:
İddianamede açıklanan eylemlere, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6752 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. madde uyarınca oluşturulan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nca hazırlanan 26/02/2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararına ve kanun yararına bozma talebinin kapsamının tehdit suçuna ilişkin olması ile tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 4. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, meydana gelen görev ihtilafının çözülmesi için dosyanın YÜKSEK CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU'NA gönderilmesine, 17.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.