MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede
A- Sanık ... ve ...'e yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin infaz evresinde resen gözetilebileceği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.
Ancak,
1- Sanıklar hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sonucunda hapis cezasının 1 yıl 14 ay 20 gün yerine 2 yıl 2 ay 20 gün olarak fazla belirlenmesi,
2- Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı ve katılan ... vekili ile sanıklar ..., ...’in temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnamedeki isteme kısmen uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, sonuç hapis cezalarının “1 yıl 14 ay 20 güne” indirilmesi, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün ilgili kısmına “Sanığın sabıkasına konu İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 27/12/2006 tarihli ve 2005/80 Esas 2006/374 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 20000 TL para cezası ile cezalandırılıp, hükmün 27/01/2009 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından sanığın cezasının TCK'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimlerine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
1- CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle engel mahkumiyeti bulunmayan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hakaret suçundan verilen hapis cezası ertelenen sanık ...’in, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği, konusunda bir değerlendirme yapılmadan “yasal koşullar oluşmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,
3- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olan 15,00 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıklardan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy