Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; aynı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2013 gün ve 2012/641 esas, 2013/162 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 09.06.2016 gün ve 2015/22264 esas, 2016/12946 karar sayılı ilamı ile düzelterek onama yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2016 gün ve 2016/369739 sayılı itiraz yazısı ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı ...nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/10/2016 tarih ve 2016/369739 sayılı itiraz yazısında;
Hükümlü ... hakkında TCK'nın 265/1-3, 62/1, 58/6-7 maddeleri gereğince 6 Ay 20 Gün Hapis cezası verildiği; tekerrür hükümleri uygulanırken CMUK'nun 305/son maddesine göre tekerrüre esas alınamayacak İzmir 21. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/02/2012 gün ve 2011/140 esas-2012/121 karar sayılı 3.000,00-TL Adli Para Cezası içeren kesin nitelikteki hükmün esas alındığı, bu suretle Dairemizin kararının bozulması talep edilmiştir.
Gereği görüşülüp,düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,
İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2013 gün ve 2012/641 esas, 2013/162 karar sayılı hükmünün yeniden incelenmesi sonucu;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın eylemini taş ve bıçakla, birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği kabul edilmesine karşın, TCK'nın 265/4, 43. maddeleri uygulanmamış ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı;
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamın tekerrüre esas olmadığı gözetilmeksizin, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca; hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlardan (b) ibaresinin ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.