MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.
1- Kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a) TCK’nın 116/4. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için, kişilere yöneltilen cebir ile bu suç arasında nedensellik bağının bulunması, cebrin konut dokunulmazlığını bozma amacına yönelmesi ve bu amacın gerçekleşmesi için araç olarak kullanılması gerekmektedir. Somut olayda ise sanığın, aralarında yaşanan sözlü tartışma nedeniyle katılanlardan izin almadan onların bahçesine girerek konut dokunulmazlığını ihlal ettiği, cebrin bahçeye girilerek konut dokunulmazlığı suçunun gerçekleşmesinden sonra uygulandığı anlaşılmakla temel cezanın, TCK’nın 116/1. maddesi yerine anılan Kanun'un 116/4. maddesi gereğince tayin edilmesi,
b) Sanığın, sübut bulan eylemini aynı suç nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ile gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.