KARAR
Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 43/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51/1. madddesi gereğince cezasının ertelenmesine ve denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 25/09/2013 tarihli ve 2013/52 esas, 2013/163 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/03/2016 gün ve 77408 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, ... Sulh Ceza Mahkemesince 5237 sayılı Kanun’un 125/1 ve 43/2. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince yapılan indirim işlemi neticesinde, 1 yıl 15 gün hapis yerine, 12 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuki değerlendirme;
5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 6. fıkrasında, “ Hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir. Bir gün, yirmidört saat; bir ay, otuz gündür. Yıl, resmi takvime göre hesap edilir. Hapis cezası için bir günün, adlî para cezası için bir Türk Lirasının artakalanı hesaba katılmaz ve bu cezalar infaz edilmez.” hükmüne yer verilmiştir.
Bu düzenlemeye göre hapis cezasının belirlenmesinde öncelikle, TCK'nın 61/6. maddesi de gözönünde bulundurularak yıl üzerinden tespit yapılması, bu miktar üzerinden TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya göre artırım ve indirimlerin yapılması sonucu hapis cezasının hesaplanması gerekmektedir.
İncelenen dosyada; mahkemece TCK'nın 61. maddesindeki usule riayet edilmeksizin hapis cezasının 1 yıl 15 gün yerine 12 ay 15 gün şeklinde belirlenmesi nedeniyle sanık hakkında eksik ceza verildiği görülmektedir.
IV- Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, ... Sulh Ceza Mahkemesinin 25/09/2013 tarihli ve 2013/52 esas, 2013/163 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,
2- Kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 17.10.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.