MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakaret, yaralama, cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Katılan ...'a yönelik hakaret ve mağdur ...'ya yönelik iki kez yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, Yerel Mahkeme'ce verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karara yönelik sanık ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, Yerel Mahkeme'nin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA,
2- Katılan ...'a yönelik cinsel taciz, yaralama, kişilerin huzur ve sükununu bozma, mağdur ...'e yönelik tehdit ve mağdur ...'ya yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
a- Sanığa yükletilen katılan ...'a yönelik cinsel taciz, yaralama ve kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından, TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
b- Mağdur ...'ya yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca, gıyapta hakaret suçunun oluşması için, en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesinin gerektiği; olay tutanağı, iddianame anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu olayın soruşturulması aşamasında, mağdurun kendisiyle ilgili olarak tanıklık yapmasından dolayı, hastane çıkışında mağdurun gıyabında gerçekleştirdiği hakaret eyleminde, ihtilat unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,
c- Mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan verilen kararın temyiz incelemesinde ise;
Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1-b-3. maddesi uyarınca, tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, tehdit suçundan kurulan hüküm açısından başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.