MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/02/2016 tarih ve 2014/8-71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere, 05/06/2007 tarihli karar ile 6 ay hapis cezasının 3 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılma cezasına çevrilmesi, verilen ilk hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, 5 ay hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında ''cezayı aleyhe değiştirme'' yasağı gözetilerek, ilk hükümde sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilerek TCK'nın 50/1-f maddesine aykırı davranılması nedeni ile, öncelikle sanığa sorularak, gönüllü olması halinde infazın ilk hükümdeki 3 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılma cezası olarak belirlenmesi gerekirken, sanığın 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmek suretiyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
2-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,
Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.