MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
a-Sanığın, alkolmetre cihazını üflememek için polis memuru katılan ...'i itekleyip sinkaflı sözle hakaret ettiği ve direndiği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın atılı suçları kabul etmemesi, olaya ilişkin olarak görevlilerce herhangi bir tutunak tutulmaması karşısında, sanığın katılan ...'e yönelik görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını (hükmün A ve B bendi) işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı gözetilmeden atılı suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
b-Sanığın, bir olay nedeniyle getirildiği polis merkezinin bahçesinde katılanlar ..., ...’a, akabinde doktor raporu alınması için kendisini polis aracına bindirmeye çalışan katılan ...'e hakaret ettiği olayda, eylemlerini kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki sözlerle birden fazla müştekiye karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakaret suçundan belirlenecek temel cezanın sadece TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırılması gerekirken, (hükmün C ve E bendleri) ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,
c-Sanığın, 11/11/2013 tarihli talimat duruşmasındaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini (hükmün A, B, D, E bendlerine ilişkin olarak) ve TCK’nın 51. maddesindeki ertelemeyi de (hükmün tüm bendlerine ilişkin olarak) kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
d-Sanığın kesin nitelikteki önceki hükümlülüğünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
e-Sanığın sabıkasındaki 20/11/1997 tarih, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 1127-1003 E., K. sayılı ilama ait kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir şekilde onaylı örneği dosya içerisine getirtilerek, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
f-Kendilerini tek vekille temsil ettiren katılanlar ..., ... lehine, CMK’nın 325/1 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/1. maddesi uyarınca tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek, iki ayrı vekalet ücreti taktir edilmesi,
g- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılanlar ..., ..., ... vekilleri ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.