Fuhuş suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; aynı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 03.12.2014 gün ve 2014/2612 Esas, 2014/1474 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 23.10.2017 gün ve 2017/5344 Esas, 2017/11444 Karar sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2017 gün ve 2014/410252 sayılı itiraz yazısı ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı ...nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2016 tarih ve 4-2016/90295 sayılı itiraz yazısında;
Sanığın eyleminin fuhuş suçu kapsamında kaldığı, elde edilen delillerin daha sonra alınan Cumhuriyet Savcısı onayıyla hukuka uygun hale dönüştürüldüğü bu suretle Yerel Mahkemenin kararının onanması talep edilmiştir.
Gereği görüşülüp,düşünüldü:
Somut olayda yasal düzenlemelere aykırı şekilde kolluk görevlilerinin bir ihbar üzerine Cumhuriyet Savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, sanık tarafından işletilen masaj salonuna ait telefonu arayarak bahse konu masaj salonuna müşteri olarak girdikleri, kolluk görevlilerinden birinin masaj ücretini sorarak mağdur ... ile masaj için odaya geçtiği, tutanağa göre mağdurla fuhuş pazarlığı yaptıktan sonra polis kimliğini açıkladığı, ardından kolluk görevlileri tarafından olay tutanağında yazılı delillere el konulduğu, içeride bulunan sanık ve mağdurların kimlik tespitleri yapıldıktan sonra konu ile ilgili Cumhuriyet Savcısına bilgi verilerek, mağdurun ifadesinin alınması, şüphelilerin gözaltına alınması, tahkikat evrakının mevcutlu olarak olmadığı ve dosya kapsamında herhangi bir arama ve el koyma kararı bulunmadığı anlaşılmıştır.
Olay kapsamında yapılan işlemler arama ve el koyma niteliğinde olup, bu işlemlerin CMK'nın 116 vd. ile 123 ve 127. maddelerine aykırı olduğu, bu nedenle elde edilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun anlaşıldığı, yine mağdurun ve sanık ... ile temyize gelmeyen sanık...’in kolluk ifadelerine de yukarıda sözü edilen açıklamalar nazara alındığında, Cumhuriyet Savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın yapılan işlemler sonucu ulaşıldığından, bu ifadelere de itibar edilemeyeceği, kaldı ki mağdur ve sanıkların bütün aşamalarda suça konu olayı doğrulamadıkları, bu ifadelerin de mahkumiyete esas teşkil edecek nitelikte bulunmadığı, dolayısıyla sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine ilişkin, hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.
Bu itibarla; Dairemizin 23.10.2017 tarih ve 2017/5344 esas, 2017/11444 sayılı bozma kararındaki gerekçeye göre Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Yasanın 99/3 maddesiyle 5271 sayılı CMK nun 308. maddesine eklenen 3. fıkra hükmüne göre dosyanın Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 16.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy