MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
TCK'nın 53/1-(b) maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesinin, infaz evresinde resen gözetilebileceği,
Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/8-71 esas, 2016/42 karar nolu ve 09.02.2016 tarihli kararında da belirtildiği üzere, hapis cezasının ertelenmesine karar verilen ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, 10 ay hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek cezanın ertelenmesine karar verilmesi gerekirken, TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denilerek, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı ve sanık ...’nin temyiz iddiaları bu nedenlerle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, hüküm fıkrasından “TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” ilişkin kısmın çıkarılması ve yerine “1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince ve ilk hükümde de öngörüldüğü gibi TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca sanığa tertip edilen hapis cezasının ERTELENMESİNE, cezası ertelenen sanığın TCK'nın 51/3 maddesi uyarınca 1 YIL SÜRE İLE DENETİM ALTINDA BULUNDURULMASINA, hükümlünün kişiliği ve sosyal durumu göz önünde bulundurularak TCK'nın 51/6 maddesi gereğince denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden veya uzman kişi görevlendirilmeden geçirilmesine, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde TCK'nın 51/7. maddesi gereğince ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumundan çektirilmesine karar verileceğinin sanığa ihtarına, denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde TCK'nın 51/8. maddesi gereğince cezanın infaz edilmiş sayılacağına” dair ibarelerin eklenmesi suretiyle, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.