KARAR
İmar kirliliğine neden olmak suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 184/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Büyükçekmece 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2017 tarihli ve 2017/122 esas, 2017/463 sayılı kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin anılan Mahkemenin 06/10/2017 tarihli ve 2017/122 esas, 2017/463 sayılı ek kararına yönelik itirazın keza reddine dair mercii Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2017 tarihli ve 2017/1424 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/04/2018 gün ve 34830 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında: “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/11/2007 tarihli ve 2007/3-167 esas, 2007/222 sayılı kararında belirtildiği üzere, duruşmalara katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nun kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 12/09/2017 günü verilen hükme yasal süre içerisinde 04/10/2017 tarihinde itiraz ettiği anlaşılmakla, itirazın süre yönünden reddi yerine esastan inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, merciince itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi olup, itiraz kanun yoluna başvurma süresine ilişkin kuralları içeren CMK’nın 268/1. maddesinde “Hâkim veya mahkeme kararına karşı itiraz, kanunun ayrıca hüküm koymadığı hâllerde 35. maddeye göre ilgililerin kararı öğrendiği günden itibaren yedi gün içinde kararı veren mercie verilecek bir dilekçe veya tutanağa geçirilmek koşulu ile zabıt kâtibine beyanda bulunmak suretiyle yapılır.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.
Cumhuriyet Savcısının itiraz süresi için ayrı bir düzenleme bulunmadığı, maddede atıf yapılan CMK’nın 35. maddesinin 2. fıkrasında “...aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur.” şeklinde olup, yine “Cumhuriyet Başsavcılığına Yapılan Tebligat” başlıklı CMK’nın 38. maddesinde “Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan tebligat, tebliği gereken evrakın aslının verilmesi suretiyle olur. Tebliğ ile bir süre işlemeye başlıyorsa verildiği gün, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından evrakın aslına yazılır.” şeklinde hükme yer verildiği anlaşılmıştır.
İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında TCK'nın 184/1, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı Cumhuriyet Savcısının 7 günlük yasal süreden sonra itiraz ettiği, bu nedenle Cumhuriyet Savcısının itirazının yasal süresi geçtiğinden bahisle itirazın reddine dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy