MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM: Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Dava konusu somut olayda, bir kavga olduğu ihbarını alan kolluk görevlilerinin, ihbara konu adrese intikali sırasında yolda devriye aracını durduran sanık ... ve Osman Aslan’ın arkadaşları ...’ın yaralı olduğunu söylemeleri üzerine devriye aracına alarak hastaneye tedavi için getirdikleri sırada sanığın, katılana hitaben “sen bizi yakaladın karşı tarafı yakalamadın diğerlerini niye getirmedin? Ben bir tane adam öldürdüm mezarı Ankara’da seni de oraya göndereceğim, sen bundan sonra benim düşmanımsın” diyerek ve katılanın yakasından tutup vurmaya çalıştığı sırada “sen benim düşmanımsın seni yaşatmayacağım” diyerek gerçekleştirdiği eylemlerinin, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralamaya teşebbüs ve tehdit suçlarını oluşturduğu gözetilmeden suç vasfındaki yanılgıyla yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,
2)Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin 04/12/2017 tarihli bozma ilamı öncesi verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi ve kararın sanık lehine bozulması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği gözetilmeden, sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.