MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, TCK’nın 106/1-1 cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uzlaşma kapsamına alınmış ise de; uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 125/1,3-a maddesinde düzenlenen hakaret suçuyla birlikte işlendiğinin, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
A) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;
Sanığın eylemini karşılıklı olarak işlediğinin kabul edilmesi nedeniyle, TCK'nın 129/3. ve CMK’nın 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı yerine, ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak hüküm fıkrasından “ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresi çıkarılıp, yerine “ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi yazılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Olay günü, kolluk görevlisi müştekiler tarafından yapılan kontrol sırasında, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile kırmızı ışıktan geçmesi ve camları açık şekilde yüksek sesle müzik çalması üzerine durdurularak arama kararına istinaden üst araması yapılmak istendiği sırada, polis memuru müştekilere sinkaflı sözler sarf etmesi nedeniyle uyarıldığında görevli memurlara hitaben “ulan sizleri vurmasam ben de o....çocuğuyum" diyerek tehdit etmesi biçimindeki eyleminin, TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
2) Kabule göre de;
a) Sanığın tehdit sözlerini birden fazla müştekiye yönelik söylediğinin anlaşılması karşında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,
b) Sanık hakkında haksız tahrik uygulanması sırasında TCK'nın 29. maddesi yerine, aynı Kanunun 129. maddesinin uygulanması,
Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.