MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakaret, tehdit, yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre ve katılan sanık ...'ın aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesinin 1. fıkrası yerine doğrudan 2. fıkrası uyarınca yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, katılan sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinin incelenmesinde;
Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu cihetle, Yerel Mahkeme tarafından yaralama suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak usul ve Yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2-Katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından verilen hükümlerin temyizinin incelenmesinde:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Katılan sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin de yerinde olduğu,
Anlaşıldığından, katılan sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanık ... hakkında katılan polis memurlarına yönelik hakaret, sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerini temyizinin incelenmesine gelince ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerde; tek eylemle birden çok katılana karşı hakaret suçunu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinde düzenlenmiş bulunan aynı nev’iden fikri içtima hükümleri uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca arttırılması gerektiği gözetilmeden, hakaret suçundan iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,
b)Sanık ...'ın arkadaşları ile otururken ilk defa gördüğü sanık ...'in yanlarına gelip kendisine hakaret ederek bıçakla üzerine yürüdüğüne ilişkin savunmasının kolluk aşamasında beyanı alınan Koray Keskin tarafından da doğrulanması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy