KARAR
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ve sanıklar... yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/12/2018 tarihli ve 2017/514 esas, 2018/984 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/10/2019 gün ve 2019/10036 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında “1-Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesi'nin 20/11/2014 tarihli ve 2013/29134 esas, 2014/19399 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, hakkında dört ayrı suçtan yakalama kararı bulunan diğer sanık ... ...'ın bıçakla yaralandığından dolayı hastanede olduğunun öğrenilmesi üzerine, sanıkların şahsı muhafaza altına almak için gelen kolluk görevlilerini dişlemek, görevlilere sarılmak ve bağırmak suretiyle diğer sanık ...'in kaçmasına imkan sağladıkları ancak takviye ekip gelmesi nedeniyle sanığın kaçamadan yakalandığı somut olayda, sanıkların eylemlerinin polis memurlarının kendilerine yönelen müdahalelerinden kurtulmak amacıyla yapılmadığı, Zemin...ın yakalanmasını engellemeye çalışmak maksadıyla sanıkların eylemde bulundukları gözetilmeden, unsurları oluşmayan görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde;
Kabule göre de;
2-Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme suçunun yasal tanımında yer alan ve hukuksal anlamda tek bir fiili oluşturan davranışları, görevini ifa eden kamu görevlilerine karşı görevlerini yaptırmamak için gerçekleştirmiş olmaları nedeniyle aynı nev'iden fikri içtimanın koşulları gerçekleşmiş olduğu halde, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanmamış olmasında;
İsabet görülmemiştir.” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme;
Hakkında kesinleşmiş hapis cezaları nedeniyle yakalama kararı olan ... isimli şahsı yakalamak isteyen polis memurlarına, bu şahsın kaçmasını sağlamak amacıyla cebir kullanan sanıkların eylemlerinin TCK'nın 294. maddesinde belirtilen "kaçmaya imkan sağlama" suçunu oluşturduğu gözetilmeden unsurları oluşmayan görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine hükmedilmesinin, hukuka aykırı olduğu anlaşılmıştır.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre kısmen yerinde görüldüğünden,
1-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/12/2018 tarihli ve 2017/514 esas, 2018/984 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2-CMK'nın 309/4-d maddesi gereğince, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin İPTALİNE, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan haklarında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
3-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ... hakkında hükmolunan cezanın çektirilmemesine,
4-Bozma konusunu oluşturan ve bozma kararının niteliğine göre sonuca etkili görülmeyen, (2) nolu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.