MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM: Beraat
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki ... vekilinin 19/02/2015 tarihli dilekçesinde davaya taraf olmak istediğini belirtmesine karşın, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, 28/04/2015 tarihli temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ...’nın davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Dosya içerisindeki ...’nın 27/01/2014 tarihli yazısında dava konusu yerin belediye sınırları ve onaylı imar planı içerisinde kaldığının belirtilmesi ve taşınmazın belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerde olması halinde TCK'nın 184/4. maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçunun oluşacağı göz önünde bulundurulduğunda, sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
2) Bir nolu bozma sebebi yönünden yapılacak değerlendirme sonucunda hüküm kurulurken, 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesinin dikkate alınması zorunluluğu,
3) Gerekçeli karar başılığında, katılan adının yazılmaması suretiyle CMK’nın 232/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.