MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER: Ceza verilmesine yer olmadığına
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçi ...’ın 04/03/2014 tarihli talimat duruşmasında sanıklardan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine karşın, bu isteği ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören şikayetçi ...’ın davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanıklar hakkında hakaret suçundan, haksız fiile tepki nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- Sanıklar hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise,
Başkaca hususlar yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Sanıkların eylemlerinin meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle TCK'nın 25/1. ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın hüküm fıkralarından, “ceza verilmesine yer olmadığına” ibarelerinin çıkarılarak yerine "CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca sanıkların “beraatine” ibarelerinin eklenmesi suretiyle tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.