KARAR
Hakaret suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/2. ve 129/3. maddeleri uyarınca 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/07/2019 tarihli ve 2016/1688 esas, 2019/1265 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, Mahkemece 09/07/2019 tarihli kararının gerekçe kısmında, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, geçmişi, sosyal ilişkileri ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığının belirtilmesine karşın, hüküm kısmında sanığın suç işlemeyi alışkanlık haline getirdiğinden bahisle anılan Kanun'un 62. maddesi hükmünün uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
I- Hukuksal Değerlendirme:
Anayasa'nın 141/3. maddesinde belirtildiği üzere, mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerekmektedir.
5271 sayılı CMK’nın “Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar” başlıklı 230. maddesinde; (1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:
a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.
b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.
c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61. ve 62. maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanunun 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.
d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.” hükmüne yer verildiği,
Aynı Kanun’un 289. maddesinin (g) fıkrasında da hükmün 230. madde gereğince gerekçeyi içermemesi, hukuka kesin aykırılık halleri arasında sayılmıştır.
Ayrıca, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesinde hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verileceği, hükme bağlamıştır.
İnceleme konusu somut olayda; Mahkemece 09/07/2019 tarihli kararının gerekçe kısmında, sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, geçmişi, sosyal ilişkileri ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığının belirtilmesine karşın, hüküm kısmında sanığın suç işlemeyi alışkanlık haline getirdiğinden bahisle anılan Kanun'un 62. maddesi hükmünün uygulanmasına yer olmadığına denilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması nedeniyle kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.
II- Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/07/2019 tarihli ve 2016/1688 esas, 2019/1265 sayılı kararlarının, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü bakımından, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA;
2- CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.