(1086 S. K. m. 427, 432)
Dava: Dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 16. maddesi gereğince tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, hüküm kesin olduğu gerekçesiyle temyiz istemi reddedilmiş, bu karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Kamulaştırma Kanunu uyarınca verilen hiçbir mahkeme kararı hüküm altına alınan miktarı temyiz sınırı altında alınan miktarı temyiz sınırı altında olmadıkça kesin olarak verilemeyeceği ve özellikle mahkemenin kabulünde olduğu üzere kamulaştırma Kanununun 16. maddesine göre verilen kararın kesin olduğuna dair herhangi bir yasa hükmü bulunmadığı cihetle tescil kararının kesin olduğunun karar yerinde belirtilmesi de sonucu değiştirmeyeceği için davalıların bu karara karşı temyiz istemlerinin mahkemece reddine dair 10.11.1992 günlü 1992/105-252, D. İşler 1992/61 sayılı kararın HUMK.nun 432. maddesinin 5. fıkrası uyarınca bozularak kaldırılmasına karar verildikten sonra davalıların esase ilişkin temyiz nedenleri doğrultusunda dosyadaki tüm belgeler okundu.
Dava konusu taşınmaz tapuda kayıtlı bulunmamaktadır. Böyle bir taşınmazın kamulaştırması söz konusu olduğunda yapılacak işlem Kamulaştırma Kanunun 19. maddesinde belirtilmiştir. Tapuya kayıtlı olmayan bir taşınmazın Kanunun 16. maddesi gereğince acele el koyma ve tesçili söz konusu olmayıp kamulaştıran idarece yukarıda sözü edilen 19. madde hükmü gereği işlem yapılmak ve istemde bulunmak üzere tescil isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 7.12.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy