(634 S. K. m. 34)
Dava: Dava dilekçesinde Yönetici atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesinin 2. fıkrası hükmünde anagayrimenkulun 8 veya daha fazla bağımsız bölümü varsa yönetici atanması zorunlu görülmüş olup, 8 bölümden az olan anagayrimenkullerde yönetici atanıp atanmayacağı keyfiyeti bağımsız bölüm maliklerinin takdirine bırakılmıştır. Bu takdirin hangi yönde olacağının belirlenmesi Kat Mülkiyeti Kanununun toplantı ve karar nisabına ilişkin hükümlerinden hareketle kat maliklerinin pay ve paydaş çoğunluğu ile saptanır. Olayımızda olduğu gibi eşit paylı 3 bağımsız bölümlü anagayrimenkulde iki bağımsız bölüm maliki yönetici atanması ilkesinde birleştikleri takdirde kat malikleri kurulu iradesinin yönetici atanması doğrultusunda olduğunun kabulü gerekir.
Diğer taraftan davacı anagayrimenkulün ortak yerlerinden bahçenin ve kalorifer dairesinin bakımsız olduğunu, kömürün temin edilmediğini, elektrik ve su paralarının ödenmediğini ileri sürerek bu işlemin yerine getirilmesi için bir yöneticiye gereksinim duyulduğunu da ileri sürmüş bulunduğuna göre mahkeme öncelikle bu yönde de müdahalesinin gerekli olup olmadığını, ve alınacak önlemlerin yönetici atanmasını gerekli kılıp kılmadığını araştırmak durumundadır.
Yukarıdaki iki husus dikkate alınıp inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra mahkemece anagayrimenkulün, kat mülkiyetinin esasını teşkil eden birlikte oturmak ve ortak ihtiyaçları birlikte karşılamak ilkesinin uygulanması bakımından bir yöneticinin atanması gerekip gerekmediğini takdir etmeli ve bu yönde olumlu bir sonuca varıldığı takdirde de tarafların yönetici atanmasında anlaşamamış olduklarını da gözönünde bulundurarak Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesinin 6. fıkrası hükmü uyarınca bir yönetici atanması yoluna gitmelidir.
Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesi 2. fıkrasındaki hükme dayanarak anagayrimenkulde 8 bağımsız bölüm bulunmadığı için yönetici atanması zorunlu olmadığı gerekçesine dayanılarak ve yalnız bu gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince bozulmasına, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.2.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy