(2942 S. K. m. 23)
Dava: Dava dilekçesinde kamulaştırılan taşınmazların iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosya içerisindeki belgelere göre dava konusu taşınmazla birlikte daha birçok taşınmaz aynı amaçla kamulaştırılmıştır. Kamulaştırma Kanununun 23. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre maddenin 1. fıkrasındaki koşulların aynı amaçla yapılan kamulaştırmaya konu taşınmazlar bakımından da gerçekleştirilmiş olması gerekli olduğundan mahkemece bu taşınmazlarla ilgili kamulaştırma bedellerinin kesinleştiği tarihler ayrı ayrı saptanıp davanın yasal süresi içinde açılıp açılmadığının belirlenmesi gerekirken sadece dava konusu taşınmaz üzerinde kamulaştırma amacına yönelik bir tesis yapılmadığı ve halen ekilip biçildiği gerekçesiyle davanın kabulü doğru görülmemiştir.
Diğer taraftan dava konusu taşınmaz kum ve çakıl alanı olarak kamulaştırılmışken daha sonra sanayi sitesi alanı olarak imar planı içine alındığı, bunun üzerine idarece bu defa başka bir kamu hizmeti için tahsisi yapılmak üzere (sosyal ve idari tesisler yapımı) imar planı değişikliği için Belediye Başkanlığı ve Belediye Encümeninin 27.10.1993 günlü kararı ile bu hususun gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Bu suretle dava konusu taşınmazlar üzerinde bir kamu hizmeti ifası için tesis yapımını hazırlamak üzere idarece belediyeye yapılan başvurular dahi Kamulaştırma Kanununun 23. maddesinin 1. fıkrasında sözü edilen işlem niteliğinde bulunduğundan mahkemece sözü edilen encümen kararının alınmasından önce idareye başvurusunun tarihi, bu konudaki varsa yazı örneği de getirtilip saptanmalı ve bu suretle 5 yıllık süre içerisinde işlem yapılıp yapılmadığı saptanmalıdır.
Yukarıdaki hususlarda gerekli inceleme ve araştırma yapılmadan davanın kabulü doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.07.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy