(2942 S. K. m. 23)
Dava: Dava dilekçesinde kamulaştırılan taşınmazın iadesi veya tazminatın davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av. M. Akkoyun ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av. O. B. Koçlu geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.
Karar: Dava konusu taşınmaz, kamulaştırma kararına göre garaj ve terminal sahasına dahil edilmek üzere kamulaştırılmış olup, garaj ve terminal aynı amaçla kamulaştırılan ve birleştirilen taşınmazlar üzerinde yapılmış iken, garaj ve terminal alanının tamamlayıcısı olarak, davacının paydaş olduğu taşınmaz üzerinde kamyon ve diğer nakliye araçlarına park olanağı sağlayan müştemilatı ve depoyu da içermek üzere dükkanlar yapılmış ve bu dükkanlar şehir içerisinde bulunan zahireci, nakliyeci, mahrukatçı gibi sanat ve işlerle uğraşan kişilere ihale yoluyla devredilmiştir.
Kamulaştırma Kanununun 23. maddesi, kamulaştırılan taşınmazın amacına uygun hiçbir işlem veya tesisata konu edilmez veya kamu yararına yönelik ihtiyaca tahsis edilmez ve olduğu gibi bırakılırsa ancak geri almayı öngörmüş olup, garaj ve terminal kompleksi içerisinde yer alan dükkanların, şehirde düzeni sağlamak üzere orada dükkanı bulunan esnafa tahsisi dahi belediye yönünden bir kamu hizmeti niteliğindedir. Yapılan dükkanların ihtiyaç sahiplerine satılmış olmaları, hizmetin kamusal niteliğini bertaraf etmez.
Bu durumda Kamulaştırma Kanununun 23. maddesindeki iade şartları mevcut olmadığına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, inşa edilen dükkanların satıldığı gerekçesiyle bu defa tazminata hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.
Diğer taraftan, davacı, dava konusu taşınmazdaki payına karşılık, belediyeye ait başka bir taşınmazı trampa yoluyla edindiğine göre artık kamulaştırılan ve kamu hizmeti niteliğindeki faaliyetlerde kullanılmak üzere inşa edilip satılan dükkanlar sebebiyle tazminat isteminde de bulunamaz. Esasen kamulaştırma sadece iadeyle ilgili olmak üzere 23. maddede düzenlenmiş olup, genel hükümler dairesinde görülecek tazminat davasının dahi unsurları mevcut değildir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 6.000.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.04.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy