(2942 S. K. m. 11)
Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki belgeler ve muhtarlık ilmuhaberi dikkate alındığında tebligatın usulsüz olduğuna dair mahkeme tespiti yerindedir.
Ancak;
Emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmaz bilirkişi raporlarında karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmaya göre dava konusu taşınmaz şehir merkezine 6-7 km uzaklıkta, deniz manzaralıdır. Emsal ise, toplu konut bölgesinde, şehir merkezine 2 km, liman ve Devlet Demir Yollarına 3 km mesafededir. Dava konusu taşınmazın deniz manzaralı ve çamlarla kaplı olmasının değer arttırıcı nitelikler olarak kabulü mümkün ise de, bu nitelikler emsale nazaran, şehir merkezine uzak olduğu anlaşılan dava konusu taşınmazın emsalden 3 ve 2.4 kat daha değerli olmasına yeterli dayanak olarak kabul edilemez. Taşınmazın bulunduğu semtin zenginlerin rağbet ettiği bir yer oluşunun fiilen taşınmazın fiyatına ne suretle yansıdığı dahi açıklanmamıştır.
Taşınmazın zenginlerin rağbet ettiği bir çevrede yer alması onun mutlaka emsalden değerli olduğu anlamına gelmez. Kaldı ki böyle bir değerlendirme objektif olmaz. Çünkü, talepte bulunanların kendilerine has özellikleri dikkate alınmıştır. Zenginlerin şehirden uzak ancak özel araç ile ulaşılabilen, yapılaşması yoğun olmayan bir semti tercih etmeleri keyfiyeti, Yasanın öngördüğü objektif değerlendirme ölçülerine göre böyle bir taşınmazın emsalden değerli olmasını gerektirmez. Mahkeme bu konuda müşahedesini de değerlendirerek bir sonuca ulaşmalıdır.
Mahkemece bilirkişi kurullarından yukarıda açıklanan hususları dikkate alan ve buna göre değerlendirme yapan, makul ve somut, objektif dayanakları olan ek raporlar alınmalı ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.4.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy