(634 S. K. m. 12,24,28) (743 S. K. m. 2)
Dava: Dava dilekçesinde eski hale getirme ve yönetim planının 3. maddesinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süreci içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:
Karar: Yapı, müşterek mülkiyette iken ortaklığın giderilmesi suretiyle kat mülkiyetine çevrilmiş olup, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 12. maddesine göre gerekli belgelerin düzenlenmesi sırasında hazırlanıp mahkemece onaylanan yönetim planının 3. maddesinde, dava konusu olup, davalının antika eşyası satan dükkan olarak kullandığı zemin kat ile davacıya ait olup cafe-bar olarak kullanılan bağımsız bölümün Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 24. maddesindeki yasaklar saklı kalmak koşuluyla işyeri olarak kullanılabilecekleri öngörülmüştür. Ortaklığın giderilmesine ilişkin Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1994/1255 sayılı dosyası incelendiğinde, yönetim planının mahkemece resen düzenlenmiş olduğu görülmekle beraber davacının, yargılama sırasında kendisine özel olarak yönetim planı için süre verildiği halde buna itiraz etmediği ve sonuçta verilen hükmü de temyiz etmediği görülmüştür.
Ayrıca davacının, yönetim planının, aynı hükmüne dayanarak kendisine ait olup tapuda mesken olarak kayıtlı bordrum katı cafe-bar olarak kullanılmaktadır.
Bu durumda, davacının yönetim planında, işyeri olarak kullanımına izin verdiği bağımsız bölümün bu şekildeki kullanımına karşı çıkıp dava açmasının iyiniyet kurallarına uygun olduğu ileri sürülemez. Oysa herkes haklarını kullanırken iyiniyet kurallarına uymak zorundadır.
Bu itibarla mahkemece, davalıya ait bağımsız bölümdeki projeye aykırı hususların ve dış görünümü değiştiren badananın projeye uygun eski hale getirilmesine bir isabetsizlik yok ise de, davacının iyiniyet kurallarına uymayan bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılması konusundaki davanın da kabul edilmesi doğru görülmemiştir.
Bu nedenlerle yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), Yargıtay duruşmasında vekilli temsil edilen davalı yararına takdir edilen 6.000.000 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.3.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy