(634 S. K. m. 19, 24) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinin 2. fıkrasının son cümlesi hükmüne göre bağımsız bölümleri ayıran duvarın, taşıyıcı olmaması ve bu suretle yapının statiğine zarar vermemesi koşuluyla bitişik bağımsız bölüm maliklerinin rızasıyla kaldırılması, diğer kat maliklerinin rızasına tabi değilse de, bu suretle mesken niteliğinden olan 6 nolu bağımsız bölüm, işyeri niteliğinden olan 5 nolu bağımsız bölüme katılmış olduğundan mesken de işyeri niteliğine bürüneceği cihetle yasanın 24. maddesinin 2. fıkrası kapsamında olup buna ilişkin davanın reddi,
2-Dava dilekçesinde 5 nolu bağımsız bölümün vitrini ve 6 nolu bağımsız bölümün bacasıyla ilgili bir istem bulunmadığı halde, bunların da projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.5.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy