(634 S. K. m. 20)
Dava: Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilince, davalı Z. M. ve cevap layihası ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerek bitirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1- Dava konusu edilen alacak her ne kadar anayapının tamiri için harcanmış ise de, Kat Mülkiyeti Kanununun 20.maddesinde öngörülen anagayrimenkulün ortak varlığına dahil edilecek bir meblağ olmayıp, davacının hakimin iznine dayanarak yaptığı tamiratın bedeli olan adi alacak niteliğindedir. Bu durumda davacının şahsi alacağı niteliğine bürünmüş olan bu alacağa geçikme tazminatı hükmedilmesi,
2- Mahkemenin davacıya tamirat için izin verilmesine dair 18.10.1995 tarih ve 1995/508 sayılı kararın hüküm fıkrası dairece 25.1.1996 tarihli ilam ile düzeltilirken sadece 62.000.000 TL ile ilgili bölüm çıkarılmış, davacının evindeki zararın giderilmesine ait olarak hükmolunan 5.000.000 TL de bir değişiklik yapılmadığı halde bilirkişi raporuna dayanan hükümde bunu aşan miktara hükmedilmiş olması,
3- İcra takibine konu alacak likit olup, nakden ödemeye ilişkindir ve hakimin kararına istinaden yapılan tamirat karşılığıdır. Alacağın bu niteliği itibariyle itirazın kaldırılmasına karar verilen meblağlar üzerinden tazminatına da hükmedilmesi gerektiğinin dikkate alınmamış olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.06.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy