(634 S. K. m.18, 24)
Dava: Dava dilekçesinde eski hale getirme ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz istemini süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Karar: Dava dilekçesinde davacı, davalılardan İsmet Demirtaş'ın maliki olduğu mağaza olarak kayıtlı bağımsız bölümünü diğer davalı Sevim Ünsal'a kiraladığını, Sevim Ünsal'ın mağazayı kahvehane olarak çalıştırdığını ve bu kullanım biçimi itibarile diğer bağımsız bölümleri tahammül edilemez biçimde rahatsız ettiğini ileri sürerek kahvehane işletilmesi ile ilgili olarak verilen tüm rahatsızlıkların eksiksiz giderilmesi için müdahale edilmesine, rahatsızlık verici hususlar tamamen giderilinceye kadar işyerinin çalışmasının durdurulmasına ve tahliyesine karar verilmesi istenmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, duvar taban ve tavanların ses yalıtımının yapılmasına, tuvalet (wc) penceresinden yayılan kokuların giderilmesi için önlemler alınmasını, aspiratörün gürültüsüz çalışmasının sağlanmasına, otopark kullanımında bağımsız bölüme isabet eden arsa payına riayet edilmesine, kanalizasyon sistemindeki kapasiteyi genişletmek üzere gerekli önlemlerin alınmasına, rahatsız edici eylemlerin davamı halinde Sevim Ünsal'ın bağımsız bölümden tahliyesine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi kat maliklerinin gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken, birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine karşılıklı olarak uymakla yükümlü olduklarını öngörmektedir. Bu hükümler bağımsız bölümlerdeki kiracılar için de geçerlidir. Ancak, bu hükmün yaptırımı kiracının tahliyesi olmayıp rahatsızlık verici eylemlerin önlenmesi için mahkemece belirlenecek önlemlerin gerekirse icra yoluyla uygulanmasıdır. Bu bakımdan mahkemece önlemlerin yerine getirilmemesi durumunda yasada öngörülmeyen bir yaptırıma, tahliyeye, karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesi meskenin işyeri olarak kullanılmasını kat malikleri kurulunca oybirliği ile alınacak bir kararın varlığına bağlamışsa da bu hüküm, tapuda esasen bir işyeri türü olan mağaza olarak kayıtlı taşınmazın kahvehane olarak çalıştırılmasına engel teşkil etmez.
Öte yandan mahkemece ana taşınmazın kanalizasyon sistemindeki kapasiteyi işyerine gelip gidenler nazara alınarak genişletmek üzere gerekli önlemlerin alınmasına da karar verilmişse de, böyle bir önlemin alınması ortak sıhhi tesisat projesinde değişikliği gerektiriyorsa, bunun bütün bağımsız bölüm maliklerinin muvafakatını gerektirdiği hususu da dikkate alınmalıdır.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15/2/2000 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy