(2942 S. K. m. 5, 30)
Dava dilekçesinde Kamulaştırma Yasasının 30. maddesi gereğince devredilen taşınmazın bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Kamulaştırma Yasasının 30.maddesinin birinci fıkrasında, kamu tüzel kişilerinin veya kurumlarının sahip oldukları taşınmaz malların, diğer bir kamu tüzel kişisi veya kurumu tarafından kamulaştırılamayacağı hükme bağlanmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, bir kamu tüzel kişisi veya kurumunun sahip olduğu taşınmaz mala bir başka kamu tüzel kişi veya kurumunun ihtiyacı olması halinde uygulanması gereken prosedür açıklanmıştır. Bu fıkra hükmüne göre mal sahibi idare devrine muvafakat etmez veya altmış gün içinde yanıt vermez ise anlaşmazlık Danıştay ilgili dairesince kesin olarak hükme bağlanacaktır. Burada sözü edilen Danıştay kararı, bir kamulaştırma kararı ya da Kamulaştırma Yasasının 5. maddesinde açıklanan kamu yararı kararı olmayıp niteliği gereği taşınmaz malın kamu yararına kullanılmasında ihtiyaç bulunduğunun tespitine ilişkindir ve sonucu itibariyle de mülkiyetin devrini içerir. Öyle ise, tarafların bedelde anlaşamamaları halinde aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre açılacak dava da, değerlendirme tarihinin tespitinde Danıştay'ca verilen kararın tarihi esas alınmalıdır.
O halde, bilirkişi kurullarınca değerlendirme tarihi olarak Danıştay'ın karar tarihi (13.2.1998) yerine, davalı belediyenin davacı kuruma devir teklifinde bulunduğu (5.11.1997) tarihin esas alınması ve buna göre taşınmaza değer biçilmesi doğru görülmemiştir.
Mahkemece bilirkişi kurullarından 1998 tarihine göre değer saptayan ek raporlar alınmalı ve hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy