(2004 S. K. m. 67) (634 S. K. m. 20)
Dava dilekçesinde davalıların borçlu olduklarının tespiti ile haksız yapılan itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen % 10 gecikme tazminatı, kat maliklerinin gider ve avans payını süresinde ödememelerine dayalı borçlara ilişkin olup, eski yöneticinin uhdesinde kalan zimmet borcuna teşmili mümkün değildir.
Bu bakımdan bilirkişi marifeti ile yapılan tespit sonucuna göre belirlenen borç miktarı esas alınarak yasal faiz uygulanması gerekirken, mahkemece yine bu miktar esas alınmakla birlikte takip tarihine kadar % 10 hesabı ile saptanacak gecikme faizi üzerinden asıl alacakla birlikte icranın devamına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Mahkemece, takip tarihine kadar tahakkuk edecek faiz miktarının hesaplanıp likit olarak belirlendikten sonra asıl alacak ile birlikte bu miktar üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy