(634 S. K. m. 18) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Dava dilekçesinde bağımsız bölümde çok sayıda hayvan besleyen malikin uyarılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde davalının, bağımız bölümünde çok sayıda köpek ve kedi beslemek suretiyle tedirginlik yaratan ve sağlıklarını tehdit eden bu davranışını tüm uyarılara rağmen sürdürdüğü ileri sürülerek Mahkemece uyarılması istenilmiştir.
Mahkemece tanık beyanlarına dayanılmak suretiyle kedi ve köpeklerin rahatsızlık vermediği sonucuna varılarak daha önce verilen red kararının Dairemizce bozulması üzerine bozmaya uyulup, yerinde yapılan keşif ve inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda davalı bağımsız bölümünde iki köpek ve dört kedi beslendiğinin tespit edildiği, köpeklerin gürültüsü ve havlamalarıyla, kedilerin de sayıları itibarıyla fazla oluşundan dolayı diğer kat maliklerine ve özellikle davacıya iyi komşuluk ilişkisi çerçevesinde katlanılması beklenilmeyecek ölçüde rahatsızlık verildiği kanaatine varıldığı bildirilmiş, mahkemece bilirkişinin bu saptaması esas alınarak davalının bağımsız bölümünde kedi-köpek beslemesinin önlenmesine karar verilmiştir.
HUMK.nun 74. maddesi hükmüne göre hakim her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez. Somut olayda yukarıda açıklandığı üzere davacının talebi, davalının uyarılmasına hasredilmiş olup kedi-köpek beslenmesinin önlenmesi yolunda bir istek söz konusu değildir. Hal böyle olunca mahkemece, taleple bağlı kalınarak, bağımsız bölümünde fazla sayıda köpek ve kedi beslenmek suretiyle verilen rahatsızlığın giderilmesi için önlem alınması bakımından davalının uyarılmasına karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde kedi-köpek beslemesinin önlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy