(634 S. K. m. 20)
Dava: Dava dilekçesinde itirazın iptali ve %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen ana taşınmaza ait yönetim planının 20. maddesinde dükkanların ortak giderlerden muaf tutulduğuna dair bir hüküm bulunmadığından davalının bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Kat Malikleri Kurulunun 12.3.1999 günlü toplantısında "dükkanlardan ortak giderler için aidat alınmasına" karar verilmiş olmakla birlikte dükkan niteliğindeki her bir bağımsız bölümden ne kadar aidat alınacağı ve bunun neye göre hesaplanacağı belirtilmemiştir. Davacının dava dilekçesinde 140 m2'lik dairelerden Nisan 2000 tarihine kadar 9.000.000 TL. gider ve avans payı alındığının belirtilmesinden hareketle bilirkişi tarafından düzenlenen ek raporda bu 9.000.000 TL. esas alınarak ve ayrıca Mayıs-Haziran 1999 aylarından sonra da %80 oranında artış öngörülerek davalının Mayıs 1999-Aralık 1999 tarihi arasındaki aidat borcu saptanmıştır.
140 m2'lik dairelerden 9.000.000 TL. aidat alınacağı ve bu aidatın Haziran 1999'dan sonra %80 oranında artırılmış olduğu konularında dosya içerisinde kat malikleri kurulu kararı olmadığı gibi başka bir belgeye de rastlanmamıştır. Bu durumda dava konusu edilen dükkanlardan aylık ne kadar aidat alınacağı ve bunun artırılıp artırılmadığı konularında yeterli araştırma yapılmadan, bilirkişinin düzenlediği ek rapora göre hüküm tesisi,
2- Kat Mülkiyeti Kanununun 20. maddesinde, kat maliklerinin ana gayrimenkulün ortak giderlerinden paylarına düşeni ödemekle yükümlü oldukları, zamanında ödenmeyen ortak gider payları için aylık %10 oranında gecikme tazminatı ile sorumlu tutulacakları belirtilmiştir. Gecikme tazminatının başlangıç tarihi ise ortak gider paylarından sorumlu olanın öğrenme tarihidir.
Somut olayda, davalı ortak gider borcunu davacı yönetim tarafından hazırlanan ve kendisine 3.1.2000 tarihinde tebliğ edilen belgeden öğrendiğine göre, gecikme tazminatının bu tarihten itibaren hesaplanması gerekirken, aidatların ait olduğu aydan itibaren hesaplanmış olması,
Doğru görülmemiştir.
Mahkemece, bir numaralı bozmada sözü edilen belgeler getirtildikten sonra bilirkişiden yukarıda sözü edilen bozma sebepleri doğrultusunda ek rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.3.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy