(634 S. K. m. 33) (1086 S. K. m. 388)
Dava: Dava dilekçesinde güvenlik kulübesinin kaldırılması ile asansör ve otopark giderlerinden sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dava konusu edilen güvenlik kulübesinin uygun bir yere kaldırılmasına karar verilmiş ise de uygun yerin neresi olduğu açıkça belirtilmediği gibi kararın yerine getirilmesi için de belli bir süre verilmemiştir.
HUMK.nun 388.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca kararın hüküm sonucu kısmında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde gösterilmesi gereklidir. Buna göre mahkemece kaldırılmasına karar verilen güvenlik kulübesinin nereye monte edileceğinin yerinde yapılacak inceleme sonucunda bilirkişi tarafından açıkça belirlenmesi, bunun krokide gösterilmesi ve böylece infazda duraksamaya yol açılmaması, ileride yeni uyuşmazlıklara neden olunmaması bakımından kararın hüküm fıkrasının da buna göre kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
Ayrıca, Kat Mülkiyeti Yasasının 33.maddesi uyarınca hükmün yerine getirilmesi için davalıya belli uygun bir süre verilmemiş olması,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 1.4.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy