(634 S. K. m. 19, 42)
Dava: Dava dilekçesinde karar iptali ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dava dilekçesinde, 14.11.1998 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında, sitenin çevre düzenlemesi projesi ile buna ilişkin işletme projesinin yapılan oylama sonucu oyçokluğu ile kabul edildiği ve kabul edilen bu proje gereği sitenin ortak alanlarında düzenleme yapıldığı belirtilerek, anılan kararın esaslı değişiklikleri içermesi nedeni ile oybirliği ile alınması gerekirken oyçokluğu ile alınmış olması ve toplantıya katılan bir kısım maliklerin birden çok malik yerine oy kullanması nedeni ile iptaline ve bu karar uyarınca ortak yerlerde proje ve imar mevzuatına aykırı olarak yapılan çevre düzenleme imalatlarının eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.
Yerinde yapılan incelemeler sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda; site yönetim kurulunca yaptırılan onaysız projeye dayanılarak, dava konusu sitede binalar arasında kot farkından dolayı meydana gelen yüksek-alçak farklı kotları düzene sokmak için istinat duvarları yapıldığı, yollara beton parke döşenerek banket ve yaya kaldırımları düzenlendiği, köşegen cinsi ahşap kamelya, ahşap oturma bankı ve masa, çocuk parkı, otopark düzenlemesi yapıldığı ve site çevresinin duvarlarla kapatıldığı belirlenmiş; yapılan bu değişikliklerin tüm kat maliklerinin oybirliği ile alacakları karara dayalı olması gerektiği görüşü bildirilmiştir.
Mahkemece, dava konusu sitede yapılan çevre düzenlemesine ilişkin değişiklikler, Kat Mülkiyeti Yasasının 42.maddesi kapsamında kabul edilerek; yapılan faydalı yenilikler için kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verdikleri karar yeterli bulunmuş ve davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinde anagayrimenkulün ortak yerlerinde mimari projesinde yer almayan her türlü onarım ve tesisin ancak tüm kat maliklerinin rızası ile yapılabileceği öngörülmüştür.
Aynı yasanın 42. maddesine göre ise; anagayrimenkulün ortak yerlerinin düzgün veya bunların kullanımının daha rahat ve kolay bir hale konulmasına veya bu yerlerden elde edilecek faydanın çoğaltılmasına yarayacak bütün yenilik ve ilaveler kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile verecekleri karar ile yapılabilir ise de, Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre bu değişikliğe konu olacak ortak yerlerin özel bir amaca özgülenmemiş olmaları ve değişikliğin herhangi bir kat malikinin bağımsız bölümünden yararlanmasını tahammül edilebilecek ölçünün üzerinde olumsuz yönde etkilememesi gerekir.
Dosyanın incelenmesinde 26.7.1998 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında, dava konusu sitede kullanımı daha faydalı hale getirmek amacı ile çevre düzenlemesi yapılmasına karar verildiği ve bu nedenle site girişinin otopark olarak düzenlenmesine, site otoyolunun zorunlu hallerde bir arabanın girebileceği şekilde düzenlenmesine, diğer yolların yeşillendirilmesine, sitenin orta kısmında 25 nolu dairenin yan kısmındaki boşluğuna çocuk parkı yapılmasına, 22-23 nolu dairelerin önündeki boşluğa bir adet kameriye yapılmasına karar verildiği ve bu karar doğrultusunda yönetim kurulunca proje çizdirilip, 14.11.1998 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında da bu projenin uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakta olup bilirkişi tarafından anataşınmaza ait onaylı proje yerinde uygulanarak yapılan bu değişiklikler ve yeni tesislerin özel bir amaca özgülenmemiş ortak yerlerde yapılıp yapılmadığı ve herhangi bir kat malikinin bağımsız bölümünden yararlanmasını tahammül edilebilecek ölçünün üzerinde olumsuz yönde etkileyip etkilemediği yolunda bir incelemenin yapılmadığı görülmüştür.
Mahkemece, öncelikle anataşınmaza ait onaylı proje getirtilip yerinde yapılacak keşifte uygulanarak yukarıda belirtilen doğrultuda inceleme yapılıp alınacak bilirkişi raporu denetlendikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy