(506 S. K. m.128, 134, Geç.20)
Dava: Dava dilekçesinde parasal haklarının geri verilmesi ve mağduriyetinin giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Davalı, 506 Sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun geçici 20. maddesi kapsamındaki bir vakıf olmayıp aynı kanunun 128. maddesinde ifadesini bulan Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulan bir munzam vakıftır. Ayrıca taraflar arasında bir hizmet sözleşmesi olmadığı gibi işçi işveren ilişkisi de mevcut değildir. Bu bakımdan, vakıf senedinin uygulanmasından doğan davalara 506 Sayılı Kanunun 134. maddesi uygulanmaz, uyuşmazlık genel hükümlere göre çözümlenir.
Bu itibarla; mahkemece, tarafların göstereceği deliller toplanıp hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, kanunun yanlış yorumlanarak mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy