(2942 S. K. m. 11)
Dava: Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden Pozantı ilçesi Gökbez köyü 101 ada 2 nolu parselin 636,96 m2'lik kısmının Karayolları Genel Müdürlüğü'nce 28.2.2001 gün ve 37 sayılı kamu yararı kararı uyarınca kamulaştırıldığı, kamulaştırma tarihinde aynı çekişmeli olan bu taşınmazın Pozantı Kadastro Mahkemesinin 2000/177-588 sayılı kararı ile 2975 m2'lik kısmının özel kişiler (Mustafa Özlü ve Nimet Özlü) adlarına tesciline, bundan geriye kalan 854 m2'lik kısmının ise orman olarak Hazine adına (922 parsel olarak) tapuya tesciline karar verildiği ve bu kararın 5.2.2002 tarihinde kesinleştiği böylece Karayolları Genel Müdürlüğünün kamulaştırdığı yere isabet eden 28 m2'lik kısmının orman olan ve Hazine adına tescili sağlanan 922 parsel içerisinde kaldığı ve bu kısımla (orman olarak tescil edilen yerle) ilgili kamulaştırma kararının Adana 1. İdare Mahkemesinin 2001/2202 esas 2003/521 karar sayılı kararıyla iptal edildiği bu kararın da 12.9.2003 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Dairenin bir önceki bozma kararından sonra ortaya çıkan yukarıdaki durum dikkate alındığında sözü edilen 28 m2'lik yerle ilgili ortada bir kamulaştırma işlemi bulunmadığı ve böylece davanın bu kısma ilişkin olarak konusunun kalmadığı gözetilerek bir karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken mahkemece yukarıda sözü edilen olgular gözardı edilerek 28 m2'lik kısmın tespit edilen kamulaştırma bedelinin orman idaresine ödenmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy