(2942 S. K. m. 11) (3194 S. K. m. 18) (5018 S. K. (I) SAYILI CETVEL) (492 S. K. m. 18)
Dava: Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı kanıtlara yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1- Dava konusu taşınmazın somut emsalle karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden İmar Yasasının 18. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca düzenleme ortaklık payını karşılayacak oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin saptanması bakımından bilirkişi raporlarında emsal kabul edilen 1654 parsel nolu taşınmazın satış tarihi (9.2.1996) itibariyle İmar Yasasının 18. maddesi uyarınca imar düzenlemesine tabi tutulup tutulmadığının geri çevirme kararında belirtilmiş olmasına karşın Belediye İmar Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulmamış olması,
2- Bilirkişi Kurulunun somut emsal aldığı taşınmazlar ile kamulaştırılan taşınmazın bulundukları cadde veya sokak bazında emlak vergisine esas olmak üzere tespit edilmiş olan asgari m2 birim değerlerinin 2004 yılı itibariyle ilgili Belediye Başkanlığından sorulup bu değerler arasındaki orana göre kamulaştırılan taşınmazla ilgili olarak bilirkişi kurulunun saptadığı bedel ile emsalin değerinin birbirlerine olan oranlarının gerçekçi ve makul (uygun) olup olmadığının denetlenmemesi,
3- Kıymet takdir komisyonu raporunda ve birinci bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın üzerinde kamulaştırma nedeniyle kesilen kayısı ağaçları bulunduğu belirtildiği halde hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulunca bu hususta herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması,
4- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı Cetvelin 40. sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18. maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 18/j maddesi hükmü uyarınca bu Yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davacı idareden karar harcının alınmış olması,
Doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy