MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, 28.636,98 eğitim ve öğretim masrafının davalılardan müştereken ve mütesilen tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde davalı ...’ın üniversitenin araştırma görevlisiyken lisansüstü eğitim yapmak amacıyla kadrosunun Boğaziçi Üniversitesine aktarıldığını, fakat davalının 04.10 2004 tarihli dilekçesi ile doktora eğitimine devam etmeyerek araştırma görevinden istifa ettiğini, Boğaziçi Üniversitesi ile yapılan yazışmalar sonucunda yüksek lisans eğitimini tamamlayıp doktora öğrenimine başlamadığını, yükseklisans eğitiminin bittiği ve ilişik kesmeden ayrıldığı tarihten istifa ettiği tarihe kadar kendisine maaş ödendiğini, yüklenme senedi gereğince sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla 28.636,98 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiş, mahkemece ödenen maaşlar konusunda davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Davalı asıl borçlunun davacı üniversite tarafından yükseklisans ve doktora yapmak amacıyla Boğaziçi Üniversitesine gönderildiği ve yükseklisans eğitimini 01.07.2003 tarihinde tamamladığı, 21.09.2003 tarihine kadar iznini kullandığı, doktora eğitimine başlaması gerekirken başlamadığı, görevinden istifa ettiği 04.10.2004 tarihine kadar maaşlarını aldığı ve bu süre içerisinde görev yapmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı asıl borçlunun yüksek lisans eğitimini tamamlayıp izninin bittiği tarih ile araştırma görevliliğinden ayrıldığı tarih arasında herhangi bir görev yapmadığı, eğitimine devam etmediği anlaşıldığından, sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince bu dönemde ödenen maaşların davalıdan alınarak davacı tarafa ödenmesine karar verilmesi gerekirken, bu dönemle ilgili ödemelerinde 5535 sayılı Yasa kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.