MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir.
Şöyle ki;
1-Bilirkişi kurulu 884 ada 19 parsel sayılı taşınmazı somut emsal olarak kabul etmiştir. İncelenen bu satış işleminin davacı idarenin dava konusu taşınmazla birlikte aynı kamulaştırma kararıyla kamulaştırdığı, iki yan parseli olduğu, bu taşınmazla ilgili Uşak 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/222 Esas, 2010/174 Karar sayılı dosyasında kamulaştırma bedelinin tespit ve tesciline karar verildiği, ancak bu kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına ve Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi hükmüne göre emsal alınacak taşınmazların özel amacı olmayan satışlara ilişkin olması gerekir. Kamulaştırma nedeniyle yapılan devir ve temlik işlemlerinin özel amaçlı işlemler olduğu kabul edilerek değerlendirmeye esas alınmaması gerekirken bilirkişi kurulunca somut emsal olarak değerlendirilerek değer biçilmesi,
2-Kamulaştırma işleminin korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı niteliğinde bulunan yapı hakkında olduğu gözetilerek, bilirkişi kurulunca yapının bu özelliği dikkate alınıp Çevre ve Şehircilik Bakanlığı birim fiyatları listesinin 5-D bendindeki restore edilecek yapılar kapsamında nitelendirilip değerlendirilmesi gerekirken, 3-A grubunda değerlendirilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Mahkemece, taraflardan emsalleri sorulup kayıtları getirtilmeli, gerekirse re'sen emsal araştırması yapılmalı, uygun olduğu saptanan emsaller ile değerlendirme yapılmalı ve bozmanın 2 nolu bendi de dikkate alınarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.