MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Asıl dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 102.464,76 TL borcun 20.000,00 TL'sinden davacı ...'nun, tamamından davacı ...'un borçlu olmadığının tespiti; birleşen dava dilekçesinde 102.464,76 TL borcun tamamından davacıların borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Birleşen Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/169 Esas sayılı dosyası açısından;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
2-Asıl dava açısından;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesine göre (HUMK'nun 74.md.); Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, bu taleplerden fazlasına ya da başka bir şeye karar veremez.
Davacı vekili asıl dava dilekçesinde, idare tarafından tahakkuk ettirilen 102.464,76 TL borcun 20.000,00 TL'sinden davacı ...'nun borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre davacı ...'nun tahakkuk ettirilen 102.464,76 TL borcun 48.319,43 TL'sinden borçlu olmadığı tespit edildiğine göre mahkemece taleple bağlı kalınarak davacı ...'nun 20.000,00 TL'den borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, talebin aşılması suretiyle 48.319,43 TL'den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.