(634 S. K. m. 34)
Dava: Dava dilekçesinde, meskene dönüştürme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Karar: Davada, tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan 1 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin davalı malikçe vakıf merkezi şeklinde işyeri olarak kullanıldığı ileri sürülerek Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince tapudaki mesken olan eski haline getirilmesi istenilmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içerisindeki tapu kaydına göre dava konusu 1 ve 3 nolu bağımsız bölümlerin niteliği mesken olup davalı Adalet Teşkilatını Güçlendirme Vakfı adına kayıtlıdır. Anataşınmaza ait yönetim planının 27.maddesinin (c) bendinde tapuda mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerin çalışma bürosu olarak kullanılabileceği hükmü yer almakta ise de yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu bağımsız bölümlerde 13-14 kişinin personel olarak çalıştığı, 1 nolu bağımsız bölüm odalarında muhasebe, teknik ve bilgi işlem işlerinin yapılmakta olduğu, 3 nolu bağımsız bölümün genel müdür odası ve çalışma ofislerine dönüştürüldüğü ve dava konusu bağımsız bölümlerin vakıf merkezi olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Yargıtay uygulamalarına göre vakıf merkezleri büro kapsamında değerlendirilemez. Bu nedenle tapuda mesken niteliğinde olan bağımsız bölümün mevcut biçimde kullanımı yasaya aykırı olup, kullanan kuruluşun vakıf veya dernek ya da başka bir nitelikte olması sonuca etkili değildir. Bu durumda Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinde ve bu maddeye göre yapılan uygulamalardaki istisnalar arasında yer almayan ve vakıf merkezi olarak kullanılan bağımsız bölümün bu tür kullanımına son verilmesi ile tapuda belirtilen mesken niteliğine uygun olarak eski haline getirilmesine karar verilmesi gerekirken 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesi gereğince büro kapsamında kaldığı ve yönetim planının 27/c maddesi gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMKnun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy