MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi gereğince tapu iptali ve tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu Eğirdir İlçesi, Bağlar Mahallesi, ... Mevkii 90 ada 29 ve 30 parsel sayılı taşınmazların toplu konut alanı yapılmak üzere kamulaştırıldığını, kamulaştırmaya ilişkin evrakların Eğirdir Noterliğince davalılara tebliğ edildiğini, davalılar tarafından adli ve idari Yargıda bir dava açılmadığı için kamulaştırma işleminin kesinleştiğini, davalıların ferağı vermediklerini, taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Eğirdir Belediyesi adına tescilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Kamulaştırma Kanununun 17. maddesi “Tebliğ edilen kamulaştırma işlemlerine karşı idari ve adli yargıya başvurulmadığı veya bu konuda açılan davaların kesin olarak sonuçlandığı ancak taşınmaz mal sahibinin ferağ vermediği hallerde, taktir edilen ve artırılan bedelin tamamı milli bankalardan birine yatırılarak makbuzu ilgili belge örnekleriyle birlikte mahkemeye verilir. Mahkeme iki tarafı derhal davet ederek, gelmemeleri halinde gıyaplarında belgeleri inceleyerek; kamulaştırma usulüne uygun şekilde tamamlanmış ise, taşınmaz malın kamulaştırma yapan idare adına tesciline karar verir ve tapu dairesine bildirir.” hükmündedir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazların 10.08.1993 tarihinde kamulaştırıldığı, kamulaştırma belgelerinin kamulaştırma tarihindeki maliklerinden ..., ... ..., ... ..., ... ve ... adına tebliğ edildiği, çekişmesiz bedelin bankaya bloke edildiği ve maliklerce idari yada adli yargıda bir dava açılmadığı, böylece kamulaştırma işleminin kesinleştiği anlaşılmaktadır. Buna göre, yukarıda belirtilen tapu kayıt malikleri ve mirasçıları açısından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi yolunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.