(634 S. K. m. 24)
Dava: Dava dilekçesinde, meskenin eski hale getirilmesi ve davalı kiracının tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davada, davalılardan V. O.'a ait olup tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan bağımsız bölümün diğer davalı tarafından işyeri olarak kullanıldığı ileri sürülerek, bu bağımsız bölümün meskene dönüştürülmesine ve davalı kiracının bu yerden tahliyesine karar verilmesi istenilmiş; mahkemece fiilen işhanına dönüşmüş anayapıda tapudaki kayda uygun olarak bağımsız bölümün mesken haline getirilmesi ve kiracının tahliyesi isteminin Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi çerçevesinde yerinde olmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.
Dosyada toplanan bilgi ve belgeler ile yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden, kat mülkiyetli anataşınmazın dava konusu edilen 29 nolu bağımsız bölümünün tapuda mesken olarak gösterildiği, yine yönetim planının 2. maddesinde dairelerin mesken olarak kullanılacağı belirtildiği halde davalı kiracı tarafından, Who English Academy adı altında dil eğitimi veren dershane olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.
Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca tapuda mesken olarak kayıtlı bir bağımsız bölümde işyeri açılabilmesi ancak; anataşınmazdaki tüm kat maliklerinin oybirliği ile alacakları bir karar ile olanaklıdır. Somut olayda dava konusu mesken olan 29 nolu bağımsız bölümün işyeri niteliğindeki dershane olarak kullanılması ve kiraya verilmesine ilişkin kat malikleri kurulunca oybirliği ile alınmış bir karar olmadığı gibi yukarıda anılan yönetim planının 2. maddesindeki açık hüküm karşısında mahkemece davanın kabulü ile dava konusu bağımsız bölümün tapuda yazılı mesken niteliğine dönüştürülmesi, bunun için davalılara uygun bir süre verilmesi, meskene dönüştürülmemesi halinde davalı kiracının tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy