MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, davalının balkonuna astığı Türk Bayrağının eczane tabelasını kapattığı, balkondaki çanak antenlerin de tabelanın görünmesini engellediği ileri sürülerek muarazanın önlenmesi, maddi ve manevi tazminat; karşı davada ise davacı tabelalarının, klima aparatları ve akvaryumunun kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Yargıtay uygulamalarında yönetim planı ve kat malikleri kurulu kararıyla konulmuş bir yasaklama bulunmaması halinde işyerini tanıtma ve reklam amacıyla bina cephesine binanın dış görünümünü ve estetiğini bozacak şekilde abartılı boyutlarda olmamak ve de ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmamak kaydıyla tabela ve reklam panosu asılabileceği kabul edilmektedir.
Mahkemece Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesinde de öngörülen hakkaniyet kurallarına ve yukarıda değinilen ilkelere göre davacı tarafa verilen rahatsızlığı gideren ve davalının işyerini tanıtıcı tabelanın asılabileceği -davalının dış cephe mülkiyet sınırlarını aşmayan- uygun yerin bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit ettirilip ölçekli bir krokiye de bağlanmak suretiyle alınacak rapor doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle davacı-karşı davalıya ait tabelanın tamamen kaldırılmasına karar verilmesi,
Ayrıca, tanıtıcı levhayı kapatacak şekilde Türk Bayrağı asılmasının önlenmesine de karar verilmesi gerekirken bu konudaki talebin de reddedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.