MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.
Şöyle ki;
Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bilirkişi kurulunun davaya konu taşınmazın somut emsal alınan taşınmazın % 90' ı değerinde olduğu saptamasına dayalı raporu dikkate alınarak karar verilmiş ise de; dosyada mevcut olan bilgi ve belgelere, özellikle kadastro krokisine göre birbirlerine sınır komşusu olan bu iki parselden dava konusu olanın emsale nazaran farklı değerde olmasını gerektiren önemli bir özelliği bulunmamaktadır.
Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin daha önce incelenen 2010/340, 2010/333, 2010/344, 2010/335, 2010/342, 2010/336, 2010/338 ve 2010/343 esas sayılı (Dairenin sırasıyla 2011/5834, 2011/5845, 2011/5841, 2011/5833, 2011/5844, 2011/5842, 2011/5835 ve 2011/5836 Esas sayılı) dava dosyalarına konu edilen taşınmazların aynı adada bulunup birbirlerine sınır komşusu oldukları, bu parsellerin tek veya ayrı ayrı paylar halinde davalı şirket tarafından zaman içinde, değişik fiyatlarla satın alındığı, bilirkişi kurulunun sözü edilen dava dosyalarından bazısında bu taşınmazlardan 19 parsel sayılı olanını, bazısında ise 20 parsel sayılı olanını somut emsal aldıkları ve tüm taşınmazlar için emsal taşınmazdan üstün değerde olduğu kabulüne dayalı olarak rapor düzenledikleri anlaşılmaktadır.
Yukarıda numaraları verilen dava dosyalarının tümü üzerinde yapılan incelemede 220 ada 19 parsel sayılı taşınmazın aynı adada yer alan 20, 27 ve 28 parsel sayılı taşınmazlara, 220 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 14, 18, 19, 21, 23 ve 24 parsel sayılı taşınmazlara emsal alındıkları görülmektedir.
Bu noktada dikkati çeken husus, gerek 19 gerek 20 parsel sayılı taşınmazların 08.03.2006 tarihinde satışa konu olmuş olmaları ve her iki parselin de dava tarihi olan 14.07.2010 tarihinde güncellenmiş satış fiyatının 21.45 TL/m² olmasına karşın, bu iki parsele ilişkin dava dosyalarında düzenlenen raporlarda her iki parsel için de birbirinden üstün olduğunun ileri sürülmekte olmasıdır. Daha açık bir anlatımla, bilirkişi kuruluna göre 19 parsel sayılı taşınmaz 20 parsel sayılı taşınmazdan, 20 parsel sayılı taşınmaz 19 parsel sayılı taşınmazdan üstün olduğu ileri sürülüp rapor düzenlenmiştir.
Temyize konu olan bu dosyada ise, aynı adada bulunan parseller içinde satış bedeli en yüksek olan 18 nolu parsel emsal alınmış ve davaya konu taşınmazın emsalin % 90'ı değerde olduğu kabul edilerek 36.00TL./m² bedel belirlenmiştir. Halbuki emsal alınmış olan 18 nolu parsele de aynı tarih itibarıyla (1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/335-86) 36.00 TL/m² değer belirlenmiştir.
Açıklanan nedenlerle hükme dayanak olma niteliği bulunmayan bilirkişi kurulu raporu esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Mahkemece, öncelikle taraflardan yeni emsal bildirmeleri istenilmeli ve gerektiğinde re'sen emsal araştırması yapılmalı, bulunan emsallerin tapu kayıt örnekleri dosyaya getirtilmeli ve yeniden bilirkişi kurulu oluşturulup inceleme yapılarak rapor alınmalı, raporun yasaya ve dosya içeriğine uygunluğu titizlikle denetlenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.