(634 S. K. m. 20, 22)
Dava: Davacı vekili, dava dilekçesinde itirazın iptalini istemiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Kat Mülkiyeti Yasası'nın 22 nci maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikinin 20. madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan, gecikme tazminatından, bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma (sükna) hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur. Ancak kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira miktarıyla sınırlı olup yaptığı ödeme kira borcundan düşülür. Madde metninden de anlaşılacağı gibi 20. maddeye göre ödenmesi gereken borçtan kat maliki sorumludur. Ne var ki kat maliki aleyhine açılmış bir dava bulunmamaktadır. Kat malikinin kiracısı olduğu anlaşılan davalının ise ödemesi gereken aidat tutarı hem Kat Mülkiyeti Yasası'nın yukarıda değinilen 22 nci maddesine, hem de dosyada bulunan anataşınmaza ait yönetim planının 14. sayfasında Genel Giderlere Katılma başlığını taşıyan bölümün (b) bendine göre, hiç bir şekilde kira miktarını aşamayacağı düşünülmeden ortak gider ve aidat borcunun tamamının davalı kiracıdan tahsiline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün HUMK. nun 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy